Burası toprak değil , bir vatandır.

Yurdu için yüreği her gün atandır.

Yok düşmana verecek toprağımız.

Merhaba!

    Benim adım Sena. Dördüncü sınıfa gidiyorum. Size geçen yaptığım iki tane geziden söz edeceğim. Birincisinde at çiftliğine gitmiştik. Ama önce Seyir Terasına gittik. Seyir Terasında yemeklerimizi yedik. Seyir Terasından sonra At Çiftliğine gittik. At Çiftliği daha yeni açılmış. Bu yüzden sadece iki tane at vardı.Ben atla birlikte dört tur attım. Herkes ata bindikyen sonra okula döndük. Şimdide iknci geziyi anlatayım isterseniz.

İkinci gezide ilk önce sınıfta biraz film izledik.Sonra Kızıl Kule'nin içini gezdik. Öğretmenimiz içerideki resimleri anlattı. En üst katada çıktıktan sonra tekrar aşağı indik. Sonra da yürüyerek Alanya Kalesine çıkmaya çalıştık. Tırmandık. Tam yanına vardık ki giriş olmadığını gördük. Kaybolmuştuk... Herkes birbirine 'Hakkını Helal Et' diyordu. Artık bende korkmaya başlamıştım. Aşağı tekrar inerken benim bileğim burkuldu. Zar zor indik ve bir marketin önünde durduk. İsteyenler bir bardak çay içti. Sonra yolumuza devam ettik. Okula vardığımızda herkes çok yorulmuştu. Hatta kayalıklardan indiğimiz için benim pantolonum yırtılmıştı. Okula vardığımızda da herkes 'Oh Bee!' diyordu. Erkekler gittikten sonra kızlar rehberlik öğretmeninin yanına gitti. Rehberlik öğretmeni de bize film seyrettirdi. Sonra oyun oynadık. Sınıfımıza çıkıncada hediye çekilişi yaptık. Sonrada evimize gittik. çok mu çok yorulmuştuk. Bir daha Alanya Kalesine yürüyerek çıkmayacaktık galiba.

                                                                                                                             29.12.2007                                                                                                                                             4-A Sena DERELİ

ÇANAKKALE KAHRAMANLARI

     Çanakkale…
Düşmanla Mehmet’in karşı karşıya geldiği yer. Kanların sulara karıştığı, annelerin ağıt yaktığı yer. Dakikaların bir su akışı gibi gelip geçtiği, ölümü göze almış “Vatan sağ olsun.” diyen Mehmet’in düşmanı

          Çanakkale Uğruna

Dağlar gibi yeşil giyen askerleri
Tekbir alan tepelerin sesleri
Her savaşta kanla karışan yerleri
Yad eder analar Çanakkale uğruna

Aylardır kanlara boyandı deniz
 yıllardır ocaklar kaldı kimsesiz
Çanakkale kalmaz sahipsiz
Mehmetçikler durmaz Çanakkalesiz

Tarihin dilinden düşmez bu destan
Topraklar gazidir Mehmetçikler kahraman
Her taşı kanla boyanan bu vatan
Çanakkale uğruna ölenlerindir.

 

Gülsüm Çetin 7/A  475

      29 Şubat 2008 

PAHA BİÇİLEMEYİP, KIYMETİ BİLİNMEYENLER

    Çanakkale Zaferi… Biliyorum zafer bizimdi ancak… Nasıl desem tam kalbimden her Çanakkale isminin söylenmesinde bir acı sızıyor vücuduma. Ama bu diğer acılara, diğer ağrılara hiç benzemiyor. Hain bir

MANİLER

Çiğ bal yedim tabaktan                    
Yari gördüm sabahtan                     
Bunlar benim olmazsa                     
Ölüm isterim Allah’tan                    

Dalamanın mazıları                        
Çift olur kuzuları                            
Mevlam bize yazmış                        
O mesut yazıları                              

Bahçede hasırım var                        
Üstünde mısırım var                       
Yar üstüme yar sevmiş                    
Nerede kusurum var                       

Ortacada evimiz                             
Suya düştü sevgimiz                       
Bu sevginin yoluna                         
Şehit düştü birimiz                         

Gökte uçan tayyare                        
Selam söyle o yare                          
Ben yarime doymadım                    
Buna bulalım bir çare                    

Muğla’da dört dağ içinde             
Çiçek billur içinde                         
Şu yarin sevgisi                              
Can yüreğim içinde                       

 RAMAZAN  MANİLERİ

Hey hey natırım natırım       Gülle geldim kapınıza
Y ok mu  benim hatırım?      Selam verdim topunuza
Bahşişimi vermeseniz,          Bahşişimi vermeseniz
Kapı önünde yatarım.          Darılırım hepinize
 
Pilavın kokusu geldi             Davulumun üstü tekir
Maninin arkası geldi            Bana derler deli Bekir
Bahşişimi yolla beyim           Baklavayı  çokça getir  
Gözümün uykusu geldi         Yiyemezsek geri götür

Aşağıdan doğru geldim           Tarlada olur bostan            
Davulumu vurdum deldim     Arkadaşım küçük Osman
Ey benim ağam efendim         İki gözüm ey efendi
Senin kapıyı da buldum          Söylüyorum sana destan
        
Ulu cami direk ister                Eşikte kırmızı minder    
Söylemeye yürek ister             Minderi tersine dönder 
Benim karnım toktur ama     Canım hanım teyzeciğim 
Arkadaşım börek ister           Bizim bahşişi tez gönder

Davulumun ipi tire                Şekerim var ezilecek 
Omzumu yedi pire                  Tülbentlerden süzülecek
Güzel beyim ver bahşişimi      Bekletmeyin a efendim
Gideyim bir başka yere           Çok kapım var gezilecek. 
 

Ufuk, görünen son noktaymış. Gemiciler çok kullanırmış. Aklıma Alanya'nın .........

ZEYNEP BALTAŞ 2/A

Çok heyecanlıydım. Saat sabah 08.00. Yola çıkmak üzere servise bindik. Yolda Avsallar'da birsürü otele uğrayıp, bizimle aynı yere gidecek yolcuları aldık. Çok uzun bir yolculuk geçirdik. Antalya'nın girişinde Köprülü Kanyon'a gittik. Gittiğimde önce hayal kırıklığına uğradım. Su beklediğim gibi dalgalı değildi.